آیا مسائل نقض حقوق بشرصورت گرفته در آذربایجان را نمی توان به صورت بسته کامل اسنادی درآورد؟

آیا مسائل نقض حقوق بشرصورت گرفته در آذربایجان را نمی توان به صورت بسته کامل اسنادی درآورد؟

 دیری سس

 زمانی که کتاب ها ومقالات متفاوتی از مبارزات ملت های تحت ستم را مطالعه می کردم بارها به این نکته برخورد کردم که :

آن ملت هایی افسار سرنوشت خود را به دست گرفته اند که در همه حال توانسته اند ِ مظلومیت خود را با استفاده از ابزارهای مختلفی همجون نهادهای حقوق بشری به نحو احسن به تصویر بکشند .حرکت ملی آذربایجان با دانستن این موضوع که در سال های اخیر با پشت سر گذاشتن دوران های مختلفی از تاریخ مبارزاتی خود وارد فاز جدیدی از حیات سیاسی اش شده است و همچنین با کمی جستاری تحلیلی در دوران بعد از قیام خرداد 1385 به این نتیجه می رسیم که دیگرآنهایی که تا دیروز خود را قیم ملت و حرکت ملی آذربایجان می دانسته اند دیگر آن حرکت را نه تنها در قالب هایی همچون ناسیونالیسم عاطفی نمی بینند بلکه از آن به عنوان تهدیدی جدی در مقابل هژمونی یکسان سازی فرهنگی خو نیز قلمداد می کنند.

فعالین حرکت ملی آذربایجان بایستی به این امر واقف گردند که امروز ِحرکتشان در محاصره افکار پلیدی است که سرکوبی آنها را خواستار است .

به راستی علت این امر چیست ؟

حرکت ملی آذربایجان با پشتوانه ده ها میلیون ترک آذربایجانی و با اتکا به فعالیت های کاملا مدنی خود که عاری از هر گونه رفتارهای خشونت آمیز می باشد ِ نه تنها نگرشی نو در گفتمانی به نام حق تعیین سرنوشت ملی یک ملت را مطرح می کند ِ بلکه با گذشت زمان صاحب سهم بیشتری از آن پشتوانه ده ها میلیونی خود نیز می شود . در چنین وضعیتی طبیعی خواهد بود که ما شاهد ظهور هسته های مختلفی از مردم را در جای جای آذربایجان شده باشیم که خواستار احقاق حقوق انسانی خود می باشند .

این شرایط قطعا ِ چرخ های حرکت ملی آذربایجان را متوجه انرژی بیشتری خواهد کرد و در نتیجه نمود بارزتری از قبل ِ در چهره این حرکت نمایان خواهد شد . حال چیزیکه اهمیت پیدا می کند نگاه های متفاوت فعالینی است که جشم انداز  آتی این حرکت را رقم خواهد زد. چرا که در چنین وضعیتی دیکتاتوری از تمامی قدرت موجود در دستش استفاده خواهد کرد تا با دسته بندی فعالین این حرکت اولا ارتباط آن ها را از هم دیگر به نحوی قطع کرده  ِ ثانیا با اتخاذ تصمیمات مختلف به این لایه ها مانع از رشد زیاد و اصولی آن ها شده باشد.

این درست ِ که اتخاذ تصمیمات خشونت آمیز علیه فعالین حرکت ملی در نگاهی عامیانه بسیار نگران کننده به نظر می رسد ِ ولی با تحلیلی سیاسی در این راستا ما بر این باور می رسیم که الان برگ برنده ای دست ماست که می تواند مظلومیت ما را در چشمان سازمان های حقوق بشری به صورت کاملا مستند به تصویر بکشد. اگر فعالین حرکت ملی آذربایجان کمی خود باور عمل نمایند ِ می توانند سیل سرگردان انتقاد های جهانی را به سمت اعمال کنندگان خشونت علیه ملت ترک آذربایجان هدایت نمایند . در اینجا چند تصمیم گیری اصولی و راحت ِ ما و خواسته های حرکت ما را به شکلی نو و بسیار تاثیر گذار وارد معادلات سیاسی منطقه خواهد کرد .

اول اینکه اخیرا ده ها نفراز فعالین حرکت ملی ما تحت عناوین و ادعاهای کذب مطرح شده بازداشت ِ شکنجه و محکوم شده اند.

به عنوان نمونه اگر آمار سر انگشتی از این مورد ها را بر شماریم ِ می توانیم اشاره ای کرده باشیم به :

8نفر از دستگیرشدگان اردبیل ِ 7 نفر از دستگیرشدگان خوی ِ5 نفر از دستگیرشدگان ماکو ِ 11نفر از دستگیرشدگان ارومیه  ِ نزدیک به 40 نفر از دستگیرشدگان تهران و تعدادی دیگر از دستگیر شدگان شهرهای مختلف آذربایجان ِهمچون مشگین شهر ِ اهر ِ مغان ِ قوشاچای ِ سولدوز و ...  ِ و نهایتا تبریز ِ که آمار نا معلومی از وضعیت دستگیرشدگان را در خود می بیند ِکه اگر فقط تعداد نفراتی که بتوان آنها را شناسائی کرد را در نظر بگیریم به بیش از 50 نفر میرسند که ِ همه تعداد نفرات بالا ِ مدت های زیادی را بازداشت و با قرار وثیقه های سنگین ِ نهایتا بطور موقت آزاد شده ِ یا تحت شکنجه های وحشتناک در موقع بازداشت قرار گرفته و یا در دادگاه های سفارشی به صورت نا عادلانه محاکمه و به زندان ِ تبعید ِ زندان در تبعید ِ تعلیق ِ شلاق ِ و یا پرداخت جزای نقدی محکوم شده اند .

این ها فقط آماری است ِ برای فعالین حرکت در سال 1387 که در سایه فعالیت های کاملا مدنی خود در کارنامه آنها اعمال شده است .

آیا چنین ظلم های صورت گرفته ای را نمی توان به صورت بسته کامل اسنادی در آورد؟

بعد از این کار نوبت به نهادهای حقوق بشری در آذربایجان می رسد.

آداپ و آسمک دو نهاد حقوق بشری در آذربایجان می باشند که می توانند با زدن پل ارتباطی با دیگر نهادهای حقوق بشری دنیا همچون کمیساریای عالی حقوق بشر ِ سازمان دفاع از ملل تحت ستم ِ سازمان عفو بین الملل ِ دیده بان حقوق بشر و ... کانال ورود اسناد مظلومیت فعالین آذربایجانی را به چنین نهادهایی طراحی و نهایتا هدایت آن را در دست گیرند .این امر ممکن نخواهد بود مگر آنکه با مشارکت تمامی فعالین آذربایجانی ِ پویایی این دو نهاد ِ هر چه بیشتر از پیش احساس شود وضمنا اگر ما دیگر مورد های نقض حقوق بشر صورت گرفته در آذربایجان را همچون ممانعت از تحصیل دانشجویان در رده های بالاتر ِ تعطیلی(ان جی او )های فرهنگی و اجتماعی ِ توقیف نشریات دانشجویی و غیر دانشجویی و همچنین ابلاغ ابلاغیه های افراطی و غیر انسانی ای را که برای مجامع امور صنفی شهرهای آذربایجان که در آن (تعویض نامهای ترکی مغازه ها را اجبار) و نیز ابلاغیه های بسیارمضحک و درآورد صورت گرفته در مدارس که (تدریس و تکلم به زبان فارسی را برای کودکان زیر 10سال مجبور می کند)و دیگر موردهای دیگری را که بتوان نقض حقوق بشر برای ملت آذربایجان نامیدِ به صورت اسناد مکتوبی در آورده و آنها را بوسیله ابزاری مثل اینترنت در اختیار این دو نهاد حقوق بشر آذربایجانی قرار دهیم .

آیادر این صورت آنها براحتی و با دستانی پر ِ سازمانها و نهادهای حقوق بشری دنیا را متوجه وسعت فاجعه صورت گرفته در آذربایجان نخواهند کرد؟

البته این دو نهاد بایستی به دور از هر گونه طیف بندی های موجود در حرکت ِ فقط وفقط برای مسائل نقض حقوق بشر در آذربایجان بپردازند.

در چنین وضعیتی موج های جاری و در هم کوبنده صدای ملت آذربایجان از شرق تا غرب و از شمال تا جنوب این دنیای پهناور ِ چراغ روشن دیکتاتوری را به سوی خاموشی سوق خواهد داد .

آیا با چنین کارهای ساده ای ِ آن هم در مقابل هزینه های بسیار سنگین فعالین فرهنگی سیاسی ما که نصف انعکاس درست اخبار آن ِ تاثیری غیر قابل وصف در مطرح کردن مظلومیت فعالین ما در بین افکار عمومی دنیا را ایفا خواهدکرد ِمی توان بیش از این درنگ کرد و تازیانه های وحشتناک و نفس گیر صورت گرفته بر پیکره مرحوم مهندس امانی ِ شوک های الکتریکی استفاده شده در اردبیل ِ دندان های خرد شده حمید والایی ِ انگشتان شکسته شده بوسیله منگنه و ناخن های کشیده شده حسن اسدی ِ کلیه های عفونت کرده مهدی نعیمی ِ بدن کبود شده و انگشتان بی حس شده امیر مردانی و همچنین پیکر شکنجه شده شهید فرهاد محسنی را در خفا نگه داشت؟

اودگون(چهارشنبه) ۲٣ بهمن ۱٣٨۷ - ۱۱ فوريه ۲۰۰۹

http://oyrenci.com/Articles.aspx?articleId=1411